آثار مثبت ازدواج بر سلامت مردان

اذهب الى الأسفل

آثار مثبت ازدواج بر سلامت مردان

پست  ANGEL في الأحد ديسمبر 05, 2010 8:03 am

تاثیر ازدواج بر سلامت زوجین، یکی از مباحث مورد توجه محققان است. یک بررسی عمده در میان ۱۲۷ هزار و ۵۴۵ بزرگسال آمریکایی نشان می دهد که مردان متاهل، سالم تر از مردانی هستند که هرگز ازدواج نکرده اند یا ازدواج شان به طلاق یا تنهایی انجامیده است. آنها در مقایسه با مردانی که همسر ندارند، عمر طولانی تری دارند و مردانی که پس از ۲۵ سالگی ازدواج می کنند، نسبت به مردانی که در سنین پایین تر ازدواج می کنند، بیشتر سالم می مانند و هر چه طول مدت تاهل مردان بیشتر باشد، مزیت بیشتری از لحاظ افزایش طول عمر پیدا خواهند کرد...

سوالی که مطرح است، این است که آیا ازدواج به خودی خود مسوول سلامت بهتر و طول عمر بیشتر مردان است؟ اگرچه سخت است در این مورد با اطمینان حرف زد، به نظر می رسد ازدواج دست کم تا حدی مسوول این مزیت است.

برخی این بحث را مطرح کرده اند که یافته های این تحقیق ممکن است تحت تاثیر این واقعیت قرار بگیرد که مردان سالم با احتمال بیشتری نسبت به مردان دچار بیماری، ازدواج می کنند اما این پِژوهش نشان می دهد که عکس این قضیه صادق است؛ یعنی مردان ناسالم زودتر ازدواج می کنند، با احتمال کمتری طلاق می گیرند و با احتمال بیشتری نسبت به مردان سالم، پس از طلاق یا مرگ همسر شان، ازدواج می کنند.

عامل بالقوه دیگر، تنهایی است. سوالی که مطرح می شود این است که آیا نهاد ازدواج است که با سلامت بیشتر مرتبط است یا صرفا زندگی کردن با شخصی دیگر مطرح است؟ اگرچه بررسی ها یافته های متغیری داشته اند اما به نظر می رسد که پاسخ این باشد که هر دو عامل موثر هستند. مردانی که با کسی دیگر خارج از چارچوب ازدواج زندگی می کنند، از افرادی که تنها زندگی می کنند، وضع سلامت بهتری دارند اما مردانی که با همسران شان زندگی می کردند، بهترین وضعیت از لحاظ سلامت را دارند.

بررسی های بی شمار در طول ۱۵۰ سال گذشته بیانگر این است که ازدواج برای سلامت خوب است. اخیرا دانشمندان شروع به فهم علت سلامت بهتر مردان متاهل، نسبت به مردان مجرد، مطلقه یا بیوه کرده اند اما پیش از اینکه به علت این امر بپردازیم، باید ببینیم ازدواج چگونه بر بیماری های خاص از جمله بیماری های قلبی-عروقی و سرطان اثر می گذارد.

● رابطه ازدواج و سلامت قلب

اگر ازدواج از سلامت محافظت کند، قلب احتمالا یکی از نفع برندگان است. دانشمندان ژاپنی گزارش کرده اند که مردان هرگز ازدواج نکرده، نسبت به مردان متاهل، ۳برابر بیشتر ممکن است به علت بیماری های قلبی عروقی بمیرند. گزارشی از «بررسی فرزندان فرامینگهام» نیز نشان می دهد که ازدواج واقعا در سلامت قلب موثر است. دانشمندان ۳۶۸۳ فرد بزرگسال را در طول دوره ای ۱۰ساله مورد ارزیابی قرار دادند. حتی پس از اینکه عوامل خطرساز عمده برای بیماری قلبی- عروقی مانند سن، چربی بدن، سیگار کشیدن، فشار خون، دیابت و کلسترول به شمار آورده می شد، مردان ازدواج کرده نسبت به مردان مجرد به میزان ۴۶ درصد کمتر به علت بیماری قلبی فوت می کردند.

در بررسی فرامینگهام به نظر نمی رسید رضایت از ازدواج تاثیری بر اثر حفاظتی کلی ازدواج بر سلامت قلب داشته باشد اما در بررسی های دیگر، عدم رضایت از ازدواج و استرس ناشی از آن به عامل خطرساز عمده برای بیماری قلبی، یعنی فشار خون بالا مربوط شده است. در واقع در طول زمان استرس زندگی زناشویی ممکن است با ضخیم شدن دیواره بطن چپ، حفره اصلی تلمبه کننده خون در قلب، همراهی داشته باشد اما استرس شغلی اثر مشابهی بر قلب نداشته است.

بیماری های عروق کرونری (عروق تغذیه کننده قلب) و فشار خون بالا در میان مهم ترین علل نارسایی قلب هستند. نارسایی قلب عارضه مزمن و ناتوان کننده ای است که ناشی از ضعیف شدن عضله قلب و ناتوانی آن در پمپ کردن خون به بافت های بدن است. اما حتی پس از اینکه چنین مشکل جدی ای برای قلب رخ دهد، ازدواجی حمایت کننده با افزایش احتمال زنده ماندن فرد همراه است.

● رابطه ازدواج و سرطان

رابطه قطعی میان استرس، افسردگی، انزوای اجتماعی و بیماری قلبی، درک این نکته را آسان می کند که ازدواج خوب چگونه ممکن است از قلب محافظت کند اما سرطان، موضوع متفاوتی است. شواهد چندانی وجود ندارد که ازدواج خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهد. با این وجود، ازدواج می تواند بر عاقبت سرطان اثر بگذارد. برای مثال، بررسی روی ۲۷ هزار و ۷۷۹ بیمار سرطانی نشان داد که افراد مجرد با احتمال بیشتری نسبت به افراد متاهل در مرحله پیشرفته تری از بیماری تشخیص داده می شوند. بیماران ازدواج نکرده با احتمال کمتری نسبت به بیماران ازدواج کرده درمان دریافت می کنند؛ حتی در میان افرادی که درمان سرطان را دریافت می کنند، ازدواج با بهبود مدت زنده ماندن بیمار همراه است. بیمارانی که ازدواج های رضایت بخشی دارند هنگام تشخیص سرطان نسبت به بیمارانی که در هنگام تشخیص سرطان از همسرشان جدا شده اند، مدت بیشتری زنده می مانند.

● رابطه ازدواج و متغیرهای بهداشتی دیگر

اگرچه داده ها در این موارد، پراکنده هستند اما به نظر می رسد ازدواج اثر مثبتی بر سایر جنبه های سلامت نیز داشته باشد. سلامت روانی بارزترین این جنبه هاست.

مردان متاهل نسبت به مردان مجرد مشابه شان در معرض خطر کمتر ابتلا به افسردگی قرار دارند و با احتمال بیشتری از زندگی در دوران بازنشستگی رضایت دارند. متاهل بودن همچنین با کارکرد شناختی بهتر، کاهش خطر بیماری آلزایمر، بهبود میزان قند خون و پیامدهای بهتر برای بیماران بستری شده همراهی دارد. برعکس، بیوه بودن احتمال بیماری های آمیزشی را در مردان (و نه در زنان) افزایش می دهد.

● تاثیر اختلاف زناشویی، طلاق و مرگ همسر بر سلامت مردان

ازدواج خوب، سلامت مرد را بهبود می بخشد اما اختلاف زناشویی می تواند هم شادمانی و هم سلامت مردان را به خطر بیندازد. برای، مثال در یک بررسی روی ۱۰ هزار و ۹۰۴ مرد متاهل آمریکایی، مشخص شد در طول دوره ۹ ساله این بررسی، احتمال مرگ مردانی که از همسرشان جدا شده بودند، نسبت به مردانی که متأهل باقی مانده بودند، ۳۷درصد بیشتر بوده است.

به همین ترتیب، بررسی در انگلیس روی ۹ هزار و ۱۱ کارمند کشوری نشان داد که روابط استرس زای زناشویی با ۳۴ درصد افزایش در خطر حملات قلبی و آنژین (درد قلبی) همراه است. طلاق همچنین باعث افزایش ناگهانی در میزان خودکشی در مردان می شود اما در زنان این گونه نیست. از آنجایی که زنان نسبت به مردان عمر طولانی تری دارند، زنان با احتمال بیشتری نسبت به مردان ممکن است همسرشان را از دست بدهند. اما داغداری ناشی از مرگ همسر برای مردان وخیم تر است. یک بررسی در کالیفرنیا نشان می دهد که این وخامت در چه حدی است.

این بررسی بار روانی و اقتصادی- اجتماعی داغداری را اندازه گیری نکرده بود. درعوض پژوهشگران بر تاثیری دیگر از داغداری متمرکز شدند، مرگ ومیر همسر بازمانده. این بررسی ۱۲ هزار و ۵۲۲ فرد ازدواج کرده را در طول دوره ۱۴ تا ۲۳ ساله دنبال کرد. در طول این زمان، هزار و ۴۵۳ مرد و ۳ هزار و ۲۹۴ زن، همسرشان را از دست دادند. متعاقبا ۳۰ درصد مردان داغدار، خودشان فوت کردند؛ در حالی که میزان مرگ ومیر در زنان داغدارتنها ۱۵ درصد بود.

احتمال مرگ مردان سالمی که همسرشان را از دست داده بودند، نسبت به مردان سالمی که داغدار نشده بودند، ۱/۲ برابر بیشتر بود. در مورد مردانی که مشکلات بهداشتی قبلی داشتند، داغداری میزان مرگ ومیر را ۶/۱ بار افزایش داده بود. این خطر در ۷ تا ۱۲ ماه پس از فقدان همسر، بیشترین میزان را داشت اما افزایش میزان مرگ ومیر برای بیش از ۲ سال ادامه می یافت. ظاهرا شکسپیر وقتی از «داغ مرگبار» می نوشته، حق داشته است.

پژوهش ها در سراسر دنیا ثابت می کند که مرگ همسر، احتمال بیماری و معلولیت را در همسر بازمانده افزایش می دهد اما مردان، نسبت به زنان، از این لحاظ بیشتر آسیب پذیرند. دلیل اینکه مردان بیوه شده عاقبت بدی پیدا می کنند، زوال یافتن تغذیه و سایر عادت های بهداشتی هنگام تنهایی مردان است. حتی بستری شدن زن برای سلامت همسرش خطرآفرین است. عامل دیگر نیز انزوای اجتماعی است. بررسی روی هزارو ۶۶۷ مرد در بوستون نشان داد که مرگ همسر باعث کاهشی در میزان تستوسترون (هورمون جنسی مردانه) می شود که قابل مقایسه با کاهش تستوسترون در طول ۱۰ سال افزایش سن است.

● بیماری های همسران به هم شبیه است

می گویند همسران در دوران سالمندی به یکدیگر شبیه می شوند. این نظر ممکن است حقیقت داشته باشد اما بر اساس پژوهشی در ایتالیا، زن و شوهرها عوامل خطرساز مشابهی برای بیماری های قلبی دارند. در یک بررسی در سال ۲۰۰۹ میلادی، دانشمندان ۷۱ بررسی قبلی که بیش از ۱۰۰ هزار زوج را در برمی گرفت، مورد بازبینی قرار دادند. در مجموع، زن و شوهرها بسیاری از عوامل خطرساز مشابه را داشتند؛ از جمله فشار خون بالا، دیابت، کلسترول، چاقی و سیگار کشیدن.

برخی از شباهت ها را می توان با گرایش افراد به انتخاب همسرانی مشابه خودشان نسبت داد و برخی دیگر از عوامل خطرساز مشترک و عادات سبک زندگی مشابه زن و شوهر بستگی دارد. برای همین است که پزشکان اتریشی، موفقیت برنامه ای را که به دنبال بهبود تغذیه و عادات ورزشی به طور همزمان در زن و شوهر بود، گزارش کردند. این شیوه درمانی زوجی نقطه عطفی در درمان پزشکی به حساب می آید.

● زن هوشمند قلب همسرش را سالم تر نگه می دارد

بررسی های متعدد در دهه ۱۹۸۰ میلادی پیشنهاد می کرد که مردانی که همسران شان از آنها تحصیل کرده تر هستند، نسبت به مردانی که با زنان با سطح تحصیل پایین تر ازدواج کرده اند، با احتمال بیشتری به علت بیماری عروق کرونری قلب فوت می کنند. اما در حالی که تعداد بیشتری از زنان به درجات تحصیلی بالاتر دست پیدا می کنند، این امر ممکن است مردان مجرد را در مورد ازدواج نگران کند.

اما بررسی در سال ۲۰۰۲ میلادی نشان داد که هرچه همسر مرد تحصیل کرده تر باشد، خطر بیماری شریان های کرونری و عوامل خطرسازی مانند فشارخون، چاقی، کلسترول بالا، سیگار کشیدن و ورزش نکردن در مرد کاهش می یابد. بررسی در سال ۲۰۰۹ میلادی نشان داد مردانی که با زنان تحصیل کرده تر ازدواج کرده اند، همچنین نسبت به مردانی که با زنان کمتر تحصیل کرده تر ازدواج کرده اند، میزان مرگ ومیر کمتری دارند. در دنیای معاصر، همسران هوشمند قلب های شوهران شان را سالم تر نگه خواهند داشت.

ANGEL
کاربر ساده
کاربر ساده

Posts : 178
Join date : 2010-09-10

بازگشت به بالاي صفحه اذهب الى الأسفل

بازگشت به بالاي صفحه


 
صلاحيات هذا المنتدى:
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد